Жандарын елім деп, курбан еткен жерім
деп,
Кормейкші зардабын енді азаптын.
Гасырлар ансаган азаттык деп канша
жан
Армандарын жыр еткен, мен казакпын!
Кетеріп намыс, хранын,
Айтайык елдін жыр-энін, Бірге!
Кайырмасы:
Тудай желбіреп, кегімде,
Туган елдін терінде,
Кыран кусым калыктап самга!
Женістерді женістерге жалга,
Алта, нурлы танга,
Мангі!
Кеудеде соккан журек те,
Тілек те, жумыр білек те, Бірге!
3. Акжаркын сезілген адалдыгы кезінен,
Аналардын арнасы біз боламыз.
Капарман, как жарган кара кылды
сезімен,
Даналардын жалгасы біз ганамыз.
Шыксак та кандай сапарга,
Болайык алгы катарда,
Бірге!
