Нұржан Төлендиев Анаға сағыныш ^{Ожидает модерации}

Береке белдігі Өнеге өрлігі,
Oзінмен ғана ей белгілі,
Кеудене сигандай даланын дархан кендігі.

Көнілі гүл көктем, мейірімді жан неткен
Түн уикын төрт боліп , бесік тербеткен,
Ананды ау суйсен мен ше суй

Бабамнын антындай, хауана калпындай
Пеилінмен мын жаса саркылмай
Кіршіксіз журегін , алтын десе алтындай

Бәрінен багалы, ол озі жогары
Отынын сонбей ей алауы
Озинсин мангілік жанымнын
Жибек жалауы