Абзал Утешов Мама ^минус

Өзіне толық еркелеп
Болмадым әлі мен мүлде, мама
Сезіммен бәрін өртемек
Жүректі мендік көрдін бе, мама!?
Алдында мәнгі мен балаң  
Қашанда маған керексің, мама!
Мен үшін әлем тым бөлек
Сүюге соны себепсін мама
 
 
 
Ма-ма
Жанашырым дара
Ма-ма
Бар асылым
Дара шыным, өзін ғана
 
 
 
 

Мама, деп тура айталмай
Жүрегім іштей жанады, мама
Бұл уақыт кері қайтармай
Өкініш өртеп барады, мама
Көзіннен бақыт көрінсе
Өзіңмен ғажап бұл әлем, мама
Мүмкіндік тағы берілсе
Өзіңнен қайта туар ем ,   мама