«Көктем талай»
Қалаға жаңбыр құйды,
Жолыңа қарап тұрмын.
Жолыңа қарап тұрмын —
Тереземнен.
Қоштасып сен кеткенде,
Дәл осындай көктемде,
Дәл осындай көктемде —
«Келем деп ең.
Қайырмасы:
Өтті міне, көктем талай,
Ұмыттың сен мені-қалай?
Жүзің арай, сөзің балдай,
Күте-күте көзім талдай.
Ал жаңбыр шелектеуде,
Жылады теректер де.
Жылайды теректер де —
Су-су болған.
Сағыныш керек неге,
Әйтеуір сол көктемде,
Әйтеуір сол көктемде —
Бір сыр қалған.
Қайырмасы:
Өтті міне, көктем талай,
Ұмыттың сен мені қалай?
Жүзің арай, сөзің балдай,
Күте-күте көзім талдай.
Күте-күте көзім талдай...
