Tak długo w mroku żyję już
Mówią wciąż: idź stąd
dla Ciebie nie ma miejsca tu
uczono mnie, że mam się wstydzić blizn
słyszę wciąż: idź stąd
takich jak ty nie kocha nikt
Lecz już im nigdy nie dam złamać się
Znajdziemy swoje miejsce gdzieś
Nikt już nie skrzywdzi nas
Gdy ich słowa znów będą palić mnie
Wywołam bezmiar fal i zatopię je
Mimo blizn, mimo ran
Jestem tym, kim miałam być , oto ja
Nie będę się już kryć
I każdemu dniu nadam własny rytm
Moja twarz w blasku dnia
Przepraszania dosyć mam - oto ja
Kolejny wymierzony we mnie cios
No uderz jak chcesz, teraz wiem
Wstyd nie będzie rządził mną
Rozbijemy barykady dziś
Do słońca czas się wzbić
(wreszcie sobą być)
Chcę od nowa zacząć żyć
(od nowa zacząć żyć)
już im nigdy nie dam złamać się
Znajdziemy swoje miejsce gdzieś
Nic nie powstrzyma nas
Gdy ich słowa znów będą palić mnie
Wywołam bezmiar fal i zatopię je
Mimo blizn, mimo ran
Jestem tym, kim miałam być , oto ja
Nie będę się już kryć
I każdemu dniu nadam własny rytm
Moja twarz w blasku dnia
Przepraszania dosyć mam - oto ja
Chcę wykrzyczeć to na cały świat
Już nigdy się nie będę bać
Gdy ich słowa znów będą palić mnie
Wywołam bezmiar fal i zatopię je
Mimo blizn, mimo ran
że być sobą siłę mam, oto ja
Nie będę się już kryć
I każdemu dniu nadam własny rytm
Moja twarz w blasku dnia
Przepraszania dosyć mam - oto ja
Gdy słowa jak nóż będą ranić mnie
Powstrzymam je, nie cofnę się
oto ja!
