[Zwrotka 1]
Nie urodziłem się ze złotem w dłoni,
Nie zawsze było lekko — wiem, jak boli.
Ale życie mnie nauczyło wstać,
Choć czasem brakło tchu, musiałem grać.
Nie patrzę wstecz, bo tam był ból,
Dziś mam rodzinę – mój największy cud.
Laura i Jakub, światło wśród burz,
To dzięki nim już nie cofam się w kurz.
[Refren]
To jestem ja – ze słabości i siły,
Z marzeń, co kiedyś się zgubiły.
Ale wracam tam, gdzie bije dom,
Bo tylko z wami wiem, kim jestem, skąd.
To jestem ja – już nie uciekam,
Nie gram pod ludzi, nie chowam gniewu w cieniach.
Mam swój cel, swoje imię, swój głos,
I wiem, że los już nie złamie mnie – to jest mój los.
[Zwrotka 2]
Czasem siadam w ciszy, patrzę w dal,
Widzę siebie sprzed lat — tamten żal.
Ale dziś to inny gość, inny stan,
Bo wiem, co znaczy kochać naprawdę — nie na pokaz, nie na plan.
Za każdy błąd zapłaciłem snem,
Za każdą łzę mam dziś sens.
Nie chcę bogactw, nie chcę sław,
Wystarczy, że Jakub mówi „Tato, chodź grać!”.
[Refren]
To jestem ja – ze słabości i siły,
Z marzeń, co kiedyś się zgubiły.
Ale wracam tam, gdzie bije dom,
Bo tylko z wami wiem, kim jestem, skąd.
[Bridge]
I nawet jak los znów przywali mi w twarz,
To nie zgaszę tego, co mam w nas.
Laura, Jakub, Dejzi – mój świat,
Tego nie zabierze żaden czas.
[Finałowy Refren]
To jestem ja – nieidealny, prawdziwy,
Z sercem, co bije – wciąż wrażliwy.
Nie udaję, nie gram, nie chcę nic,
Bo mam już wszystko – rodzinę i rytm.