Վերքիս դեղ ու սպեղանին,
Ա՛խ, իմ հայրենիքիս ջուրը,
Քաղցր ես, քան նռան գինին,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը։
Խմողը շատ ուշ կմեռնի,
Քիչը՝ հարյուր տարի կապրի,
Ամեն երկիր չի գտնվի,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը։
Անմահական աղբրից է,
Եդեմի սուրբ երկրից է,
Ադամա խմած ջրից է,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը։
Հայկ պապս նրանից խմեց,
Զորեղացավ, Բելին հաղթեց,
Սրբում տանում է ցավ ու ցեց,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը։
Դառն են ջրեր օտար երկրին,
Աղի լեղի են, համ չունին,
Արդյոք պիտի խմե՞մ կրկին,
Ա՛խ, իմ հայրենիքիս ջուրը։
Ջիվան, հրեշներ են եկել,
Բնիկներին դուրս են վանել,
Օձերն ու գորտերն են խմել
Ա՛խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:
