Трапяткія промні сонца над вадой.
Як жар-птушка дагарае вечар той.
Каля рэчкі разгараецца касцёр,
Песні з іскрамі ляцяць да самых зор.
Купалінка між высокіх траў ідзе,
Ноч чароўную купальскую вядзе.
Небам вышыты і сонцам паясок,
Летуценні, мары ўплецены ў вянок.
Ноч купальская, у лесе
Кветка-папараць цвіла,
У загадкавае месца
Нас спакуса завяла.
Абдымаў і цалаваў дзявочы стан,
І каханне ап'яніла, як дурман.
Бачыў папараць цвіла
Ой, далі бог,
Ды ад любай адарвацца я не мог.
Салавейка на галінцы цёх ды цёх,
Пад старой ялінаю прымяты мох.
Ноч сыходзіць, сонца раненька ўстае,
Новы дзень падзеі новыя нясе.
