ცივ ზამთარში
ცივ ზამთარში უსახლკაროდ
სიცივეში გავატარე
გაზაფხულს რომ მოველოდი
მასზედ ვარეს შევეყარე
მზეს ველოდი მზის მაგივრად
ვხედავ მთვარე ამოსულა
სადაც რომ ვარდი დავთესე
იქ ეკალი ამოსულა
მე მაისი მარტად მექცა
მერცხლის ადგილს ჩხავის ყვავი
გაღმა გასვლას ვაპირებდი
შუა ჩამეძირა ნავი
ბულბულის ხმა შემომესმა
მისმა ენამ გამახარა
ჩემს მებაღეს ვარდი ვთხოვე
მან ეკალი მომაყარა
ჩემი გაზრდილი შვილები
ეხლა მამას დასცინიან
იეთიმ გურჯმაც კარგად იცის
ვინც რომ მასზე იცინიან
მერე რაა რომ წლები გავიდა
თეთრი გამიჩნდა თმაში
ჩემო კედლებო ისევ მიყვარხართ
როგორც მიყვარდით მაშინ
