Над Беларуссю маладзік
Асвеціць сэрцу шлях да раю.
Дзе б я ні быў, я не адзін,
Таму што я цябе кахаю!
Да родных клёнаў і бяроз
Плывуць аблокі чарадою.
І як бы мой не склаўся лёс,
Ты, Беларусь, заўжды са мною!
Мінаюць дні, бяжыць жыццё,
Цвіце язмін, гудзе дуброва…
Радзіма - гэта перш за ўсё:
Мая сям'я, зямля і мова!
Любімы мною твой абшар,
Зямля з блакітнымі вачыма!
Я затулю цябе ад хмар,
Мая пакутная Радзіма.
Да родных клёнаў і бяроз
Плывуць аблокі чарадою.
І як бы мой не склаўся лёс,
Ты, Беларусь, заўжды са мною!
Да родных клёнаў і бяроз
Плывуць аблокі чарадою.
І як бы мой не склаўся лёс,
Ты, Беларусь, заўжды са мною!
Мінаюць дні, бяжыць жыццё,
Цвіце язмін, гудзе дуброва…
Радзіма - гэта перш за ўсё:
Мая сям'я, зямля і мова!
