წვიმა;
წვიმა მე შენ სევდას მგვრი წვიმა
ჩამობნელებულ ქუჩებს ასველებ
ამის მხედვარეს ცრემლი მედება თვალზე
და მალულად სტირიან ჩემს ამბავზე
მის;
წვიმა ჩემს უიღბლო სიყვარულს და
დაღონებულ გულს რომ მისეტყვავ
რატომ რად გინდა, ჩემი წამება ასე
ო გადაიღე თორემ მომკლავს სევდა,
მინდა, მინდა, რომ გავცდე ღრუბელს
ჩამოვიტოვო ბნელი ფიქრები გულს რომ მიკლავს
და მინგრევს ოცნების ბუდეს
ამით ჩემს დოგმას ნაზი გრძნობები უდევს
ე; კვალიაშვილი,.