H ჰ ა რ ა ლ ე
ვდგავარ ვიღაცას მოველი
რიონიც ადიდებულა, ჰარალე ჰარი ჰარალე.
იმ კაცს რა ვუთხარ რომელიც
ერთხელ არ ატირებულა ჰარალე ჰარი ჰარალე.
მის : ცხოვრებას თავის წესი აქვს
მიდის და სტოვებს ნაკვალევს,
ვისთვის უხსნელი ტვირტია
ვისთვის კი ჰარი ჰარალე . .
ჰარალე ჰარი ჰარალე . . . . .
ლხინისგან გზააბნეულებს
ზოგჯერ ჭირშიაც გვახედებს ჰარალე ჰარი
ჰარალე. . .
ზოგი სიმდიდრით დამტკბარა
ზოგსაც სიმდიდრე ახელებს ჰარალე ჰარი
ჰარალე. . .
მის : ცხოვრება მართლაც ფანდია
ბოლოს პირღია სამარე
უთქმელი დიდი ტვირთია
ნათქვამი ჰარი ჰარალე . . .
ჰარალე ჰარი ჰარალე . . . . . . . .