Грузинские (ქართული სიმღერები) Fesvebi ^минус

შემოდგომიოს ფოთლები ქარს გაუფანტავს შორს,
ვერ გადაურჩა დროს,
რადგან ჩვენი ძველი ფესვებია,
სადაც მტევნებია მზის.

ნუ დააბრუნებ წინ,გზა ჩვენი ცხოვრების.
ქარი ისევ სადღაც გაიტაცებს,ტოვებს სიცოცხლკეს და მზეს.

სად მიუყვებით ცას,ამ წუთისოფლის გზებს.
ფესვები რჩებიან სიცოცხლეს ელტვიან.

გული ინატრებს დაბრუნებას იქ სადაც ტურფა ქედებია 2

სულს მონატრებული მიწის ძახილია იქ მწვერვალებია მზის.
ნუ დააბრუნებ წინ,გზა ჩვენი ცხოვრების.
შემოდგომის ფოთლები.