Gdzie wiatr w doliny niesie pieśń,
Tam, gdzie noc zamienia się w dzień.
Widzę Cię tam, choć dal nas dzieli,
Słyszę śpiew, co w sercu mieli.
Europa, Twój cień mnie woła,
Jak daleki, mój ląd, mam doła,
Niosę w sercu każdy krok,
Tyś mój dom i wieczny mrok.
Pamiętam szlak, co znika w mroku,
Każdy dzień bez Ciebie to krok ku obłoku.
Złote słońce, chłodny piach,
Ślad zostawiam w Twoich łzach.
Europa, Twój cień mnie woła,
Jak daleki, mój ląd, mam doła,
Niosę w sercu każdy krok,
Tyś mój dom i wieczny mrok.
Choć droga wciąż prowadzi w dal,
Twoje imię jak płomień w snach.
Każdy dźwięk, każdy szept,
Wspomnieniem Twych dłoni jest.
Europa, Twój cień mnie woła,
Jak daleki, mój ląd, mam doła,
Niosę w sercu każdy krok,
Tyś mój dom i wieczny mrok.
Europa, gdzie kończy się czas,
Zostań ze mną, choćby raz.
Czuję Cię w każdym brzmieniu strun,
Europa, mój nieskończony bunt.
