Davit gigineishvili Casula shors mogoneba ^{Ожидает модерации}

          ნურაფერს  მთხოვ

ჩემთვის ამ წლებს შეუვერცხლავს თმები
ძველებურად ისევ ისე გელი
როგორ მინდა მოფერება შენი
ყველაფერი გშვენის

ვიცი უკვე გაიყარა გზები
ის რაც იყო ეხლა მეც არ მშვენის
როგორ მინდა ვიყო ისევ შენი
მაგრამ მარტოდ ვრჩები

მის ;
    წასულა შორს მოგონება
    და მაინც ვიხსენებთ ჩვენ
    ნურაფერს მთხოვ რაც დაიკარგა
    ყველაფერს წაიღებს დრო

გეფიცები ვერ გაგონებ ხმას
და სიტყვებიც სადღაც მიაქვს ქარს
ყველაფერი ლამაზ სიზმარს Pჰგავს
თან ვერ განებებ თავს

Dდა რომც იყოს ასე მერე რა
 რათ გავანდო ჩემი ფიქრი სხვას
 მე კი როგორც სანაპირო ზღვას
 გელოდები კვლავ

მის ;
                                  დ ;გიგინეიშვილი 
                                     2007 წ   { ფოთი }